دیوان عطار نیشابوری

52. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/82 اشعاری با تخلص عطار که شاید عطار نیشابوری باشد و شاید هم از عطارهای دیگر ادب فارسی که یکی از این اشعار، مستزاد است و بعید است از عطار نیشابوری باشد. ولی مثنوی نقل شده («خوشا وقت شوریدگان غمش») از عطار نیشابوری است. مستزاد مزبور چنین شروع می‌شود: «نقد قدم از مخزن اسرار بر آمد ×× چون گنج عیان شد»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2ص (251-252)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 341]