دیوان عطار نیشابوری

15. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/3 آغاز: کجایی ساقیا می ده مدامم ×× که من از جان غلامت را غلامم / میم در ده تهی دستم چه داری ×× که از خون جگر پرگشت جامم؛ انجام: تا بر جانان اگرت آرزوست ×× در گذر از خود ره بسیار نیست / گرچه حجاب تو برون از حدست ×× هیچ حجابیت چو پندار نیست غزلیات اوست. یازده غزل کامل و دو غزل ناقص وجود دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ افتادگی: انجام؛ با کتیبه‌ای مرصع و مذهب؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 3گ (8پ-10پ)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 299]