دیوان عشقی (بابا)

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16661 آغاز: ای خالق ذالجلال و ای بار خدای ×× تا چند شوم دربدر و جای بجای؛ انجام: لطف تو اگر که دست گیرم نشود ×× اندر سقرت مدام پاینده منم مشتمل است بر رباعیات و غزلیات عرفانی و مدح حضرت علی (ع) و مصیبت سید الشهداء (ع) که مخمسی است تضمین غزل حافظ از شاعری با تخلص «عشقی» و «بابا» که در غزلیات هر دو تخلص دیده می‌شود و از سیاق کلام چنین بر می‌آید که یکی باشند و شرح حال ناظم عجالتاً به دست نیامد؛ خط: نستعلیق کتابتی، بی‌کا، تا: اواخر قرن 13؛ کاغذ: نخودی، 15-16 سطر، اندازه: 10/8×18سم [ف: 17 - 211]