دیوان عریضی خراسانی

2. بشرویه؛ امیرالمؤمنین؛ شماره نسخه: 114/4 آغاز: بسمله الحمد لولیه و الصلوة علی صفیه ... تعالى اله انت من کلماته ×× تجلت بک الانوار من ظلماته / و فاز اناس شایعوک و نورهم ×× یضیء لاهل الحشر فی عرصاته؛ انجام: اذا جاءک یوم القيامة ظامئاً ×× فكن ساقيا اذ خاب کل سقاته / و ادخله جنات النعيم و لا تقل ×× لنار خذيه و ارفعن درجاته قصیده زیبا و غرایی در بیان فضایل امیرالمؤمنین علیه السلام و مدح آن حضرت و فرزندان بزرگوارش می‌باشد؛ خط: نسخ، کا: تقی حسینی خراسانی بشروی، تا: 21 شعبان 1311ق؛ جلد: مقوای، 7گ (16پ-22پ)، 10 سطر، اندازه: 16×21سم [ف مخ]