دیوان عرفی شیرازی

178. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 448 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. حمدی که از نهایت شایستگی منزه از شایبه تعین و تخصص آمده اجمال آن در وحصله اندیشه نگنجیده کان ضربه کمال گنجایش پذیرفته مر خداوندی را که صفت شایستگی مخصوص صفات شایسته ذات اوست؛ انجام: در کام زبانم الف الله است ×× زین جاده ام بشهر وحدت راهست / انگشت شهادتیست هر مژگانم ×× یا مصرع لا اله الا الله است دارای: دیباچه مختصری با رساله ای منثور خطاب به نفس، قصاید، چند مثنوی، ساقی نامه، مثنوی خسروشیرین، غزلیات به ترتیب قوافی، مقطعات، رباعیات. در خاتمه نسخه یک رباعی از گردآورنده اشعار و دیوان عرفی است مبنی بر ماده تاریخ این جمع آوری بشرح ذیل: «این طرفه بیان سحری و اعجازی ×× چون گشت مکمل برقم پردازی / مجموعه طراز قدس تاریخش گفت ×× اول دیوان عرفی شیرازی 996»؛ خط: نستعلیق خفی، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ در سال 1282 به ثبت کتابچه کتابخانه مبارکه ناصری رسیده با مهر «حسین بن هدایت الله، رضا الحسینی»؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوای ابره تیماج مشکی، 674ص، 12 سطر، اندازه: 9/7×16/8سم [ف: 4 - 782]