دیوان عرفی شیرازی

170. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 277 آغاز: [ادیم روضه جاه] تو را بود چمنی ×× که آفتاب در او شکل [اقحوان آمد]؛ انجام: عرفی از این می جامی نوش کن ×× وز غم جور دوست فراموش کن / ریش فزون کن غم بیهوده چند ×× کم ز زنی خود نتوان بود چند خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: گالینگور سبز، 186گ، اندازه: 13×23سم [ف مخ: 2 - 936]