دیوان عرفی شیرازی

139. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/81 آغاز: باز بر رخ زلف مشکین را پریشان کرده‌ای ×× روز و شب را خوش بهم دست و گریبان کرده‌ای؛ انجام: کند گر دعوی اعجاز شاید ×× که این معجز کم از شق القمر نیست از وی اشعاری نیز در صفحات 688- 690 نقل شده؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 4ص (251، 688-690)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 340]