دیوان عبرت

4. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2266 آغاز: سپاس خارج از حد قیاس و حیز احصا ×× ثنائی مطلق از قید عدد بیمقطع و مبدا / سزای درگه قدر خداوندی که ذات او×× زهر نقصی مبرا هرکمالی را بود دارا؛ انجام: افسوس که مردم همه الدنگ شدند ×× در شیوه کجروی چو خرچنگ شدند / مردان و زنان چو گبر و ترسا و یهود ×× در کسوت و اعتقاد یکرنگ شدند خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 126گ، 12و14 سطر، اندازه: 14×22سم [ف مخ: 2 - 934]