دیوان عبدالرزاق عطار

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14014 آغاز: اشراق نیر اعظم عشق جهان افروز از پی فجر فرج و و فتوح سعادت هدایت بصبح تعلق بست. مظهر ذات خدای حی توانا ×× کیست محمد شه سریر تولا / مظهر ذات است و مظهر است صفات را ×× زانکه صفت باشدی ز ذات هویدا؛ انجام: عهد مظفر سلطان قاجار ×× نه ساله مجموع کردیم اشعار / شهر صیامی شد ختم تاریخ ×× جرید نامی از شیخ عطار کلیات اشعار شاعر است با تخلص عطار و شیخ عطار با دیباچه‌ای به نثر. شاعر، معاصر مظفرالدین شاه قاجار بوده و در اشعارش او را مدح می‌کند و دیوانش را در عصر همین سلطان در مدت نه سال جمع آوری نموده است. شامل این بخش ها: الف: دیباچه (ص 1- 9)، آغاز: «اشراق نیر اعظم عشق جهان افروز از پی فجر فرج و و فتوح سعادت هدایت بصبح تعلق بست»، ب: قصاید (ص 10- 38)، آغاز: «مظهر ذات خدای حی توانا ×× کیست محمد شه سریر تولا / مظهر ذات است و مظهر است صفات را ×× زانکه صفت باشدی ز ذات هویدا»، ج: غزلیات به ترتیب حروف تهجی (ص 39-491)، آغاز: «نه آسان است الفت عشق مشکل کار با دلها ×× که مشکل کرد آسانها و آسان کرد مشکلها / من این دیوانگی خوش داشتم ز اول که برجستم ×× ز دام صحبت زاهد ز بند پند عاقلها»، د: رباعیات (ص 498-509)، آغاز: «آینه ذات کبریا روی علی است ×× در پرده سر ستر خطا موی علی است / در عالم کون هر چه بینی به شهود ×× از دست یداللهی بازوی علی است»، انجام: «عهد مظفر سلطان قاجار ×× نه ساله مجموع کردیم اشعار / شهر صیامی شد ختم تاریخ ×× جرید نامی از شیخ عطار»؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ شاعر در بعضی از اشعار تغییراتی داده است؛ با یادداشتی از جعفر منصوری به تاریخ 15 اردیبهشت 1315؛ جلد: تیماج مشکی، 255گ، 13 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 38 - 32]