اثبات الواجب

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1079/34 آغاز: هو الموفق و المعين. الموجود اما واجب او ممکن، لانه من حيث هو، مع قطع النظر عما يغايره، موجود، لايقبل العدم ام لا؛ انجام: فلم يكن واجبا، و ذلك خلاف المفرد (و) ض و قد بسطنا فى الدليين فى «الرضية الحسينية» فمن يرد الاطلاع عليه، فليرجع اليه. و الله تبارك و تعالى هو الموفق و المعين. تذکر: در فهرست بدون نام مؤلف؛ خط: تعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ذیحجه 1047ق، برای مولی محمد صالح کرامی؛ کاغذ: سپاهانی زرد، جلد: تیماج سرخ ضربی مقوایی، 2ص (240-241)، 23 سطر (6×19)، اندازه: 15×26سم [ف: 3-135]