دیوان عارفی

تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3681/4 آغاز: الله لطیف. فرشته نام لبت بر زبان دهد ما را ×× خضر ز سبزه خطت نشان دهد ما را؛ انجام: دل بزلف تو بست تا گویند ×× عارفی عاشقیست بر بسته / و «من که نالم چو نی ز دست کسی ×× خالی از سوز دل نیم نفسی» خط: نستعلیق، کا: ظ. درویش عبدالله، بی‌تا؛ مجدول و مذهب، دارای سرلوحی زیبا؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: چرمی، 1ص (29) [ف: 3 - 1230]