دیوان عارف اسفراینی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13624 آغاز: در پرده بینداز رخش پرده نشین است ×× بی پرده نشان گفتمت آن نور عیان را / از زلف و خطش گوی نه از دور و تسلسل ×× بگذار به زنجیر تسلسل دوران را؛ انجام: مزن برهم تو ای باد سحر آن زلف افشان را ×× که در زلف دلاویزش دلم آویخت از مویی / ندارد بوی عشق و عاشقی کس اندین گلشن ×× بجز عارف که برد از بوستان معرفت بویی دیوان اشعار شاعر است شامل قصیده و مدایحی که در مورد شاهان عصر خود گفته است، او معاصر با ناصر الدین شاه و مظفر الدین شاه قاجار بوده و در اشعارش آن را مدح می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: گالینگور سرخ، 119گ، 12 سطر، اندازه: 12/5×20سم [ف: 37 - 151]