دیوان ظهیر فاریابی

97. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 15992 آغاز: بسمله، چو زهره وقت صبوح از افق برآرد چنگ ×× زمانه تیر کند ناله مرا آهنگ؛ انجام: چشمت به خمار عالمی برهم زد ×× گر من گنهی کنم به مستی شاید کامل اما فاقد مقدمه می‌باشد؛ خط: نستعلیق خوش، کا: محمد یوسف بن محمد ابراهیم آشتیانی قمی، تا: 27 ربیع الاول 1259ق، جا: تهران؛ در انتهای دیوان ظهیر، دیوان کامل امیر معزی ضمیمه می‌باشد، آغاز: «بسمله، ستاره سجده برد طلعت منیر ترا ×× زمانه بوسه دهد پایه سریر ترا»، انجام: «بهر جشنی که بنشینی سعادت همنشین بادت ×× بهر راهی که بخرامی سلامت راهبر بادت» (ص 156-564)؛ واگذاری بنیاد مستضعفان در شهریور 1367؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج ماشی، 282گ، 21 سطر، اندازه: 13×21/5سم [ف: 17 - 205]