دیوان ظهوری

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8942/4/2 آغاز: ای خوی تو خصم دوستداری ×× بیزار ز عهدت استواری / از گردن خود فکند طاقت ×× از عشق تو بار بردباری؛ انجام: به این بیگانگی نگذر ز پیشم ×× نمی دانی چه مقدار آشنایی / ظهوری بر تو می‌آید مرا رحم ×× که دایم از مراد خود جدایی مثنوی؛ 14ص (358-371) [ف: 29/1 - 404]