دیوان ظهوری

18. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 4049 آغاز: اگر یابد از بهر بیغش مجال ×× حرام است قیمت بر او یا حلال / نیوشنده گفت ای ورع اکتساب ×× بگو کیستی تا بگویم جواب؛ انجام: آرزوی آستان بوسیم از لب کهنه شد ×× می‌کند خون در دلم هر روز دریان نوی / انجمن افروزی ظهوری شد کهن ×× می‌کنم از سینه بر داغش چراغان نوی حدود دوازده هزار بیت غزلیات و ساقی نامه و رباعیات. شاعر به هند رفته و در شورش دکن همراه ملک قمی پدر زنش به سال 1025 یا 1026 کشته شده است. آثار او چندان مورد توجه نبوده‌اند چه نظماً وچه نثراً؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمعه جمادی الثانی 1070ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: گالینگور سبز، 136گ، 17 سطر [ف مخ: 2 - 933]