دیوان طوفان هزار جریبی

1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 8114 آغاز: قاصد مباد وعده وصل آورد زیار ×× هجرم هزار مرتبه بهتر ز انتظار / عشقم گرفت دامن و صبرم کشید تیغ ×× این میکشد بزورم و آن میکشد بزار؛ انجام: چو طوفان کس مبادا تند و سرکش ×× که نه زابش ضرر باشد نه زاتش تذکر: نام مؤلف در فهرست نیامده است به قرینه آغاز آن معلوم شد. حدود سه هزار و ششصد بیت غزلیات و قصاید و مثنوی‌ها و رباعیات، و در آغاز چند قصیده در مدح و منقبت حضرات معصومین علیهم السلام آمده و از مثنویهای آن «آتشپاره» و «قاصد صبا» و «شکر پاره» و «شاهنامه» و «قضا و قدر» می‌باشد؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مجدول به زر و مشکی و شنگرف و لاجورد، با دارای سرلوح رنگین؛ یادداشتی به نام محمد تقی با مهر «تقی بن ابراهیم» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 124گ، 15 سطر، اندازه: 11/5×21سم [ف: 21 - 115]