دیوان طرزی افشار

14. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1058/2-6/148 آغاز: نرگس رهگذری دان که نمی سراید ×× دیده لاله عذاری که نمی مجوید / در سخن طرز نوی مختر عیدی طرزی ×× عجبی نیست اگر شعر تو می‌مرغوبید؛ انجام: بنده شاه جهان وشه طرزم طرزی ×× نیست چون شیوه شاهانه نمی علنانم / آنان که پای لنگ زنان هواکنند ×× باید نخست قامت مردی دوتا کنند دیوان غزلیات شاعر است به ترتیب حروف تهجی اواخر ابیات که از اول و وسط افتادگی دارد و از حرف دال تا حرف یاء را شامل است. درپایان شعری که ابیات آن ترکی و فارسی است در هجو طهران آورده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ 16گ، 17 سطر، اندازه: 13/5×17/5سم [ف: 4 - 1904]