دیوان طبیب اصفهانی

9. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2675 آغاز: هو الباقی یا طبیب من لا طبیب له یا من اسمه دواء و ذکره شفاء. هر چند تمهید بساط عریضه نگاری حاشا که کشم بهر طرب ساغر جم را ×× از غم چه شکایت من خو کرده بغم را؛ انجام: حیرانی من چون نگرد بی تو کسی ×× تکلیف گلستان کندم هر نفسی / گلشن چه کنم بی تو که در دیده من ×× چه لاله و چه گل و چه خار و چه خسی خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاتب نسخه پس از نقل دیباچه منثوری که مدعی است از روی دستخط خود طبیب که به سال 1157 در حوالی کرمانشاهان در دیباچه بیاض شاهزاده آزاده (امام قلی میرزا) نوشته بود، نقل کرده قصاید و غزلیات طبیب را می‌نویسد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 46گ، 27سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 2 - 604]