دیوان طبیب اصفهانی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 588 آغاز: منزل بسی دور بپا ما را شکسته بسی خارها ×× و اماندگان را مهلتی ای کاروان سالارها / عمری طبیب از گفتگو خاموش بودم این زمان ×× شد آب از سوز دلم مهر لبت اظهارها؛ انجام: حیرانی من چون نگرد بی تو کسی ×× تکلیف گلستان کندم هر کسی / گلشن چه کنم بی تو که در دیده من ×× چه لاله و چه گلی چه خاری چه خسی خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مجدول، با سرلوح زرین و زیبا، صفحات آراسته با گل و بوته زر؛ کاغذ: سفید، جلد: روغنی زمینه سبز، 49گ، 12 سطر (7×13)، اندازه: 13×19سم [سنا: ف: 1 - 379]