دیوان طبیب

قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 667 آغاز: منزل بسی دور و بپا ما را شکسته خارها ×× واماندگان را مهلتی ای کاروان سالارها / آگه زرنج بادیه باشند واپس ماندگان ×× محمل نشینان را چه غم باشد ز زخم خارها مشتمل بر غزلیات با تخلص «طبیب» و تنظیم شده به ترتیب حروف قوافی آنها پس از آن چند رباعی. گویا بخشی از دیوان میرزا عبد الباقی بن میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی (1168) باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1218ق؛ دارای سرلوح و سه نقاشی آب و رنگ کم ارزش؛ مهر: «الراجی عبد الحسین» (بیضی)، «عبده الراجی محمد حسن»؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 52گ، 13 سطر، اندازه: 10×14/5سم [ف: 2 - 331]