دیوان طبیب

تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3004 آغاز: ای من فدای رویت، روی دلم بسویت، قربان مو بمویت، من زنده ام ببویت، دایم بآرزویت؛ افتاده ام بکویت، مشتاق و مبتلائی، ... نام او بر که بر خوری ز حیات ×× یاد او کن حیات بر زحمات؛ انجام: و طعنه نزند از خوردگان و از بزرگان عطا، برب العباد و بحرمت النبی و آله الأمجاد ندارم توشه خود اندرین راه ×× بجز لا تقنطو من رحمة الله خط: نستعلیق، کا: میر محمد امجد ابن میر محمد مراد، تا: 1094ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول؛ پنجاه و دو برگ اول حاوی اشعار متفرقه‌ای است از: 1. میر غیاث الدین محمود متخلص به آزاده، 2. میر محمد امجد ابن میر محمد مراد متخلص به امجد، 3. حسن کاشی، 4. بهشتی، 5. آتشی، 6. راضی، 7. خیالی و از برگ پنجاه و دو اشعار طیب از قافیه «تاء» الی «یاء» نوشته شده است؛ کاغذ: هندی، جلد: چرمی، 203گ، 15 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 2 - 605]