دیوان طایر شیرازی

8. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1932/3 آغاز: ماه من از بر افکند از رخ خود نقاب را ×× حسن و جمال او بود رونق آفتاب را / روی تو در نقاب و من هوش زدست داده‌ام ×× آه اگر برافکنی از رخ خود نقاب را؛ انجام: که بدهد اسمان بر باد هم بهرام و هم گورش ×× شراب از دست جانان گیر ووصف روی ماهش کن / ... خجل از روی تو ماهش ثرند از چهریر نورش. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا، 5گ، 15 سطر، اندازه: 14×21سم [ف مخ: 2 - 932]