دیوان طالقانی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7865 آغاز: زارت ترز على العفاف ازارا ×× تسبى الغصون و تحمل الاقمارا / ورنت فسلت صار ما من لحظها ×× فحذار من سيف الجفون حذارا؛ انجام: فلم يمد فى صدف نطقها الا لؤلؤ مدحك و ثناءك و كم دنا طرف. دیوان اشعار شاعر است، شامل مراثی و مدایحی که در مناسبت‌های گوناگون سروده است. فهرست موضوعات اشعار عبارتند از: جواب به شیخ احمد قطفان، اشعاری در حماسه، در رثاء شیخ جواد نجفی، مدح حاجی محمد حسن کبه، خطاب به حاجی محمد حسن کبه، نامه‌هایی به دوستان، درباره علی بن خنجر، درباره خطاب به خاله، خطاب به جدش امیرالمؤمنین علیه السلام، در رثاء محمد صالح کبه، در تهنیت به سید محمد زرین به جهت عروسی برادرزاده اش سید علی، نوشته ای به قائم مقام کوت العماره جناب عزیز افندی درباره مسجدی که در آنجا ساخته (نظم و نثر)، در نقد ابیات شیخ عباس بن شیخ، در تخمیسی که اصل آن مربوط به عبدالله افندی حیدری بوده، نامه ای به نثر به یکی از دوستان؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 48گ، 17 سطر، اندازه: 13/5×18سم [ف: 26-343]