دیوان صیدی تهرانی

6. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4694 آغاز: شد بسکه از حرام تو تغییر حالها ×× از جادر آمدند بگلشن نهالها / آیینه تار و آیینه داران تمام لال ×× طوطی چه یاد گیرد ازین بی کمالها / روزی که پا بدایره عشق می‌نهاد ×× صیدی شمرد وصل ترا از محالها؛ انجام: ایکه حاجب را منع گدایان میدهی ×× حق سایل را چرا ظالم بدربان میدهی / شبیه غنچه ای باغم ندارد چهر پردازی ×× مگر منقار کبکی را کشد در چنگل بازی غزل است به ترتیب تهجی با تخلص صیدی (1-200) و رباعی و فرد (200-202)؛ خط: نستعلیق، کا: صفی قلی سفره چی باشی فرزند علی قلی یساول، تا: دوشنبه 19 صفر 1097ق؛ باسرلوح، مجدول زر و لاجورد؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: روغنی با گل و بوته، 103گ، 12سطر (5×10)، اندازه: 8×13سم [ف: 14 - 3640]