دیوان صهبا

3. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4993/4 آغاز: سودم ار روزی جبین بر آستان بو تراب ×× نیست دیگر در دلم اندیشه روز حساب؛ انجام: تا آبادست مسجد و من هستم ×× تا هشیارست زاهد و من هستم قصاید اوست در ستایش امامان، مقطعات و ماده تاریخ‌های سال‌های 1179-1185، سپس غزلیات او به ترتیب حروف تهجی با تخلص صهبا، آنگاه رباعیات به ترتیب تهجی که در حرف میم افتاده است؛ خط: نستعلیق، کا: امان الله بن محمد تقی زنگنه، تا: 1240ق، جا: اصفهان؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فستقی، جلد: میشن قهوه‌ای، 58گ (245پ-302پ)، 15 سطر، اندازه: 9/8×15/4سم [ف: 8 - 158]