دیوان صفی الدین حلی

6. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 37/3 آغاز: بسمله، انت الوصال مخافه الرقباء ×× فاتیک تحت مدارع الظلماء؛ انجام: و انا شیخ کبیر هائم فی الفلوات ×× و ابی طفل صغير فی حجر و المرضعات. بیست و نه قصیده از صفی الدین حلی درباره ملک منصور آمده. این قصاید بر حسب ترتیب حروف تهجی اخر قوافی از همزه تا حرف ياء می‌باشند و در آخر آن قصیده میمه ابن فارض و مخمس او است، آخر نسخه نیز یک صفحه در بیان مخارج حروف از ابو القاسم نامی است؛ کا: محمد علی بن سرابی عزیز القطیفی و دیگران، تا: 986ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج سبز، گل و بوته زر، 56ص (73-128)، 17 سطر (7/5×13)، اندازه: 10/5×17/5سم [ف: 7 - 38]