دیوان صدرالشعرای کاشانی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7909 آغاز: زمین را پایه رفعت شد امروز آسمان فرسا ×× که بر او سایه گسترد آفتاب مشرق بطحا / ز دریای جلال کبریائی شد عیان موجی ×× که از یک قطره آن موج شد این نه صدف پیدا؛ انجام: تا همی ثور و حمل از اسد بیشه چرخ ×× نشوند ایچ در آزار و نگیرند فرار / نیزه شه کمر گاو زمین را روبین ×× ناوک شه جگر شیر فلک را مسمار کلیات اشعار شاعر است شامل: قصاید، ترکیب بندها، مخمسات، مثنویات و مسمطات، اغلب قصاید مؤلف در مدح مظفرالدین شاه در ایام ولیعهدی او و رجال دربار ناصرالدین شاه می‌باشد. در آغاز نسخه حاضر آن را به میرزا غلامحسین صدرالشعراء پدر ایرج میرزا نسبت داده‌اند که اشتباه است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در حاشیه برگ 171 چند بیت شعر به تاریخ 1303 به اسم سمندر نوشته شده؛ جلد: تیماج مشکی، 211گ، 13 سطر، اندازه: 15×22سم [ف: 26 - 389]