دیوان صبور کاشانی

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13551 آغاز: آغاز قصاید: چیست آن دریای نورانی که عقلش گوهر است ×× رشحه یی ز امواج فیضش صد چو بحر اخضر است / از کران و قعرش آگه نیست فکرت کاندران ×× زروق اندیشه را نه بادبان نه لنگر است؛ آغاز غزلیات: ای دیده دانش از تو بینا ×× پیش خرد تو عقل شیدا / ای صورت رازهای پنهان ×× ز آئینه فکرت تو پیدا؛ آغاز رباعیات: عشق تو خانمان جدا کرد مرا ×× سر گشته وادی بلا کرد مرا / زآنرو که بامن آشنا شد غم تو ×× بیگانه ز خویش و آشنا کرد مرا؛ انجام: کس نیست بجز خیال او محرم دل ×× یا بی رخ او دمی شود همدم دل / هر کس غم دوست دارد این طرفه که هست ×× دل دشمن جان و جان همی از غم دل خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، با سرلوح الوان زرین، در صفحه اول نوشته شده: «دیوان صبور کاشی سرهنگ که در وقعه لنکران در فتنه روسیه شهید شد المتخلص بصبور»؛ تملک: فرهاد بن ولیعهد ذیقعده 1238؛ جلد: تیماج یشمی، 182گ، 16 سطر، اندازه: 13/5×22/5سم [ف: 37 - 47]