دیوان صبح ازل

6. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10744 آغاز: مست نما جان خویش از آن جام ×× ساغر دیگر بده ز لطف و کرامت / چون که تو مرآت جمله جمالی ×× عکس به رخها دهی به متانت؛ انجام: از خاک بد او یا که ز آبی و ز آتش ×× یا آن که هوا بود و یا خود و حلی بود / او بود و نبد غیر تجلی رخ او ×× او باشد و او هست و نه خود آب و گلی بود شامل قصاید؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ در پایان دعای کوتاهی که نوشته‌اند باید بر آن مدامت شود؛ جلد: گالینگور آبی، 44گ، مختلف السطر چلیپا و معمولی (7×13)، اندازه: 11×17سم [ف: 20 - 269]