دیوان صبای کاشانی

53. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 15718 آغاز: غزلیات ملک الشعرا. بی سبب دادم ز کف دامان بیار خویش را تیره کردم چون دو زلفش روزگار خویش را؛ انجام: چهرا و گر مهر روشن ننگ روی تیره خاک پای او گر خاک تاری فر فرق فرقدان ... شامل غزلیات و قصاید که در دو قسمت می‌باشد. بخشی از آن غزلیات اوست و قسمت دیگر آن اشعاری است که بیشتر آنها در مدح فتحعلی شاه قاجار می‌باشد و عناوین برخی از آنها بدین تفصیل می‌باشد: در تاریخ بنای مدرسه و مسجد امان الله خان در سنندج، در مدح شاهزاده محمد علی میرزا والی دارالدوله کرمانشاهان، در ذکر توجه بزیارت مشهد مقدس و منقبت امام علی بن موسی الرضا، در مذمت هوای قم و مدح فتحعلی شاه، در مدح شاهزاده نایب السلطنه عباس میرزا حکم فرمای آذربایجان، در تاریخ بنای برج جهان نما، در منقبت سرور اولیا علی مرتضی، در مرثیه و تاریخ وفات شاهزاده محمد علی میرزا؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 114ص (2-91، 147-170)، 16 سطر (6/3×13/2)، اندازه: 9×17سم [رایانه]