دیوان صباحی بیدگلی

11. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 371 آغاز: بسمله، سپاس سخن آفرینی را سزاست که انسان از دیوان ابداعش فرد انتخابی است ... بسی لعل قبایان یاقوت لب که از عالی گهری بلولو عینی چشم نگشایند ... و اوان قدسی فطرت سلمان مقام و صباحی تخلص سلیمان نام که دیوان ثنا بخشش در سبای سلامت بلقیس بلاغت ... از مدلول کتاب کریم نشانیست ... از این جالس صف النعال بساط اهل دانش و حاشیه نشین انجمن آرای بینش محمد ساروئی خواهش فرمودند که بر این نگارین مدون لوحه نگارد ... قصائد: شباهنگام چون بنهفت رخ این لاله حمرا ×× شگفت از چشم انجمن صد هزاران نرگس شهلا / نالم ز غم سنگ دلی سیمبری ×× کز حال دلم نباشد او را خبری / من نالم و گوید او عبث ناله مکن ×× کاندر دل من ناله ندارد اثری. حسب الاشاره معتمد الدوله العلیه العالیه الخاقانیه چراغ علی خان دام اقباله ... بنده دعاگو و چاکر ثناجو ابوالقاسم الحسینی الانجو دیوان صباحی را ... که جداول بین سطورش جاری مجرای جنات تجری من تحتها الانهار و تذهیب صفحاتش از طلای دست افشار مهر آفتاب و افشان زرنگارش از ورق نقره ماهتابست پرداخت و خود را مورد انعامات بی پایان و عیایات بیکران آن خدایگان ساخت ... حرره فی شهر جمادی الثانی من شهور سنه 1219 فی الهجره النبویه المصطفویه دارای یک مقدمه منثور از محمد ساروئی در توصیف و ستایش از مراتب شعر و شاعری صباحی، قصاید به ترتیب قوافی، مقطعات، مراثی، تواریخ منظوم در فوت و تولد، مثنویات، غزلیات (مرتب)، رباعیات؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: ابوالقاسم حسینی انجو، تا: 1219ق، جا: شیراز، بنا به دستور چراغ علیخان؛ با چند سرلوح مذهب مرصع ممتاز، دارای حواشی مذهب مینا سازی با طلای سبز و آتشین، با کتیبه مذهب مرصع ممتاز، مجدول، با کمند زرین و لاجوردی؛ به تاریخ شهر ربیع الاول 1232 این نسخه وارد کتابخانه فتحعلیشاه شده و در تاریخ 1282 به کتابخانه ناصر الدین شاه با مهر ناصر الدین شاه قاجار 1274؛ کاغذ: ترمه کشیده، جلد: مقوای روغنی بوم دلربایی، 280ص، 14 سطر، اندازه: 12×19/5سم [ف: 4 - 725]