دیوان صباحی بیدگلی

6. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13520 آغاز: بسمله، سپاس سخن آفرینی را سزاست که انسان از دیوان ابداعش فرد انتخابی است ... همه شب چشم من بدار و چون من محو نظاره ×× یکی بر صورت میزان یکی بر هیأت جوزا؛ انجام: من نالم و گوید او عبث ناله مکن ×× کاندر دل من ناله ندارد اثری مشتمل است بر مقدمه ای در شش صفحه به نثر، قصاید (یک برگی از آغاز افتادگی دارد)، غزلیات، مقطعات، رباعیات و مثنویات؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: نباتی فرنگی، جلد: روغنی، 131گ، 15 سطر، اندازه: 12×18/9سم [ف: 17 - 198]