دیوان صاحب علی آبادی

25. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1072 آغاز: کرا شاید ثنازان پس که زیبد آل یاسین را ×× جهان مجد و تمکین آسمان دانش و دین را شامل قصاید و مقطعات و ترکیب بندها و غزلیات و رباعیات و یک مثنوی در شرح برخی از حالات و گزارش زندگانی شاعر می‌باشد؛ خط: نستعلیق خوب، کا: محمد حسین، بی‌تا؛ به نام «دیوان ملالی» در دفاتر کتابخانه و پشت نسخه ثبت گردیده و در ص 144 و 145 و 148 و 151 تخلص ملالی دیده می‌شود. ولی با مراجعه به ص 358 و 359 و 268 و 406 نسخه دیوان صاحب که زیر شماره 1008 معرفی گردید معلوم شد که گذشته از تمام مندرجات نسخه همین ابیات نیز با مختصر تغییری در آن نسخه دیوان می‌باشد و در ص 82 و 73 مکتوب صاحب علی آبادی به قائم مقام (میرزا ابوالقاسم) که در ص 66-68 نسخه 1008 دیوان وی نوشته شده و نیز در حاشیه ص 106 نسخه شرحی تاریخی راجع به یکی از صاحب منصبان (افسران) که در جنگ روس و ایران از اسب پیاده شده و مانده بود به خط نویسنده پیشین که ظاهراً خود منشی آن است نگارش یافته، مندرجات آن در حدود دو هزار و دویست بیت و بنا بر آن که در ص 327 گذشت 3 هزار و یکصد بیت از نسخه دیگر کمتر می‌باشد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 84گ، 15 سطر، اندازه: 16/5×25سم [ف: 3 - 311]