دیوان صاحب علی آبادی

22. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2648 آغاز: کرا شاید ثنا زان پس که زیبد آل یاسین را ×× جهان مجد و تمکین آسمان دانش و دین را ... و ... لألی ثنائی مزید مخزن دار او فزون از مخزون دریا که از لجه دل بغواصی اندیشه ثاقب و حمل سفینه زبان بلب ساحل بیان آید نثار پیش گاه جلالی شاید جل جلاله؛ انجام: زهره اش چشمک زنان گوید سکون جو شادباش ×× فتح را در بزم شه لهو و لعب کردند باز / ... الهم اشفه بشفائک و داوه بدوائک و عافه عن بلائک بمحمد خاتم انبیائک صلی الله علیه و آله شامل اشعار شاعر بدون رعایت حروف اواخر قوافی و تاریخ ایل قاجار «در خاتمه و به نثر» تا زمان فتحعلیشاه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا، ظاهراً نسخه به خط خود شاعر؛ یادداشتی مبنی بر شناساندن شاعر و اینکه اشعار این دیوان از هزار و دویست و ده تا هزار و دویست و هفتاد سروده شده است؛ کاغذ: ترمه، جلد: چرمی، 94گ، 15سطر، اندازه: 15/5×25/5سم [ف: 2 - 596]