دیوان صائب تبریزی

99. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16669 آغاز: [نیست] از زخم زبان پروا دل بیباک را ×× میکند آتش عبیر پیرهن خاشاک را؛ انجام: جایی نمیروی که دل بدگمان من ×× تا باز کشتن تو بصد جا نمیرود. منتخب است، حدود 65 غزل و 2 برگ رباعیات که به ترتیب حروف تهجی نوشته شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1214ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصدر است به 8 برگ در نظم و نثر «حکایت در عشق و عرفان» که ابتدا و انتهای آن افتاده است و عنوان فصل پانزدهم آن در صفت عشق می‌باشد. آغاز موجود: «عشق سرو زر نخرند قلب سره باید»، انجام موجود: «عاقلا مقصود جمیل دیدن جمال خویش است»؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج اسقاطی، 23گ، 12 سطر، اندازه: 10/5×15سم [ف: 17 - 514]