دیوان صائب تبریزی

62. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4330-22/50 آغاز: از کوه غم اگر چه دوتا گشته قامتم ×× نشکسته است آبله در زیر پا مرا / صایب نبسته است کسی پای سیر من ×× زندان شدست بند گران وفامرا؛ انجام: نغمه سبحان چمن را شور من دیوانه ساخت ×× برگ گل را شعله آواز من پروانه ساخت / ... کرد چرخ آب و گل کاشانه آرایی مرا ×× وقت آن کس خوش که خود را پیشتر از خانه ساخت خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج مشکی، 94گ، 16 سطر، اندازه: 14×24سم [ف: 4 - 1900]