دیوان صائب تبریزی

36. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9070 آغاز: زهی به غمزه جانسوز برق مذهبا ×× به خنده شکرین نوبهار مشربها / به یک کرشمه که در کار آسمان کردی ×× هنوز پی برد از شوق چشم کوکبها؛ انجام: ز لوح سینه من نقش هر دو عالم شست ×× دگر چه نقش زند تا بر آب درویشی / نقاب دار کند آفتاب را صایب ×× اگر برا فکند از رخ نقاب درویشی شامل غزلیات؛ خط: نستعلیق، کا: میرزا محمد کاظم بن میرزا علی خاتون آبادی، تا: 1061ق؛ در حاشیه بعضی از صفحات مانند 135پ و 259ر و 296ر و 308پ و 328ر اشعاری به خط خود صایب به نسخه اضافه شده، با علامت بلاغ، مجدول، جزوها 8 برگی، رکابه‌دار، ابتدای نسخه چندرباعی به خط سید محمدرضا به جهت یادگاری در جمعه 24 شعبان 1186ق در قصبه بزنجرد، با دو یادداشت از عبدالعظیم بن سید محمد حسینی در یک‌شنبه 5 شوال 1184ق درباره ولایت بزنجرد و اوضاع آن جا؛ مهر: «ان الله يحب الصادقین» (مستطیل)، مهر: «العبد المذنب محمد» (بیضی)، کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 332گ، 19 سطر (9/6×22/4)، اندازه: 16×30/3سم [ف: 29/2 - 699]