دیوان صائب تبریزی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1007 آغاز: برابر مندرجات نسخه عبارت است از: 1. ده قصیده (ص 1-20) در 600 بیت (خوشگو شماره قصائد صائب را ده یا دوازده نوشته است)، 2. قندهارنامه (ص 21-26) مثنوی و در 155 بیت است، 3. غزلیات (ص 31-734) که بدین بیت آغاز گردیده: «اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوانها ×× نگشتی تا قیامت نو خط شیرازه دیوانها» و خوشگو تصریح کرده که این بیت آغاز یکی از دیوانهای صائب می‌باشد و این غزلیات در حدود 22700 بیت است، 4. واجب الحفظ که عبارت از مطلع‌های صائب می‌باشد (ص 737-754) در 371 بیت، 5. آرایش نگار (ص 755-767) در 216 بیت، 6. منتخب اشعار (ص 767-878) در 2880 بیت. تمام مندرجات در حدود 26900 بیت است؛ خط: شکسته نستعلیق خوب، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ آقای ملک الشعرا (محمد تقی بهار) پشت صفحه نخستین شرحی مبنی بر صحت این نسبت به سال 1314 (خورشیدی) نگاشته‌اند و نیز در همین جا و پشت آخرین صفحه یادداشتی است مبنی بر اینکه به سال 1222 میرزا محمد شفیع صدراعظم فتحعلیشاه که مربی شاهزاده محمود میرزا می‌باشد این نسخه را برای کتابخانه این شاهزاده تهیه نموده و مهر محمود میرزا: «چون طالع خسروی است محمود ×× محمود ندا صفات محمود 1217»؛ دارای چهار سرلوح زیبا، مجدول مذهب؛ کاغذ: بخارایی، جلد: روغنی گل و بوته، 440گ، 24-31 سطر، اندازه: 15/5×26سم [ف: 3 - 255]