دیوان شیخ بهائی

27. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8806/2 آغاز: و نظير هذه المرأة الكردية التي نظم حالها شيخنا الشيخ بهاء الدين قدس الله روحه حيث قال: كان فی الاکراد شخص دو سداد ×× امه ذات اشتهار بالفساد / لم تخيب من نوال طالبا ×× لن تكفن عن وصال راغبا؛ انجام: این نظم بدیع بلند اختر ×× كآورده ز عالم قدس خبر / پیوسته خجسته پیامش ×× مقبول خواص و خوامش کن مثنوی کوتاهی در بحر غریب در وصف زنی کرد زبان است؛ خط: نسخ معرب و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا، کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: میشن قهوه‌ای، 2گ (25پ - 26ر)، 14-13 سطر (6/5×13)، اندازه: 11×17/5سم [ف: 29/1 - 18]