دیوان شوکت بخارائی

29. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13629 آغاز: خدایا رنگ تاثیری کرامت کن فغانم را ×× به موج اشک بلبل آب ده تیغ زبانم را / تنم را بس که ضعف تیر بختی ناتوان دارد ×× کند چشم هما مژگان تصور استخوانم را؛ انجام: شوکت آن مرغ آتشین گفتارم ×× کز عشق بدل شکسته چندین خارم / زناله آتشین بگلزار جهان ×× چون غنچه لاله داغ شد منقارم خط: شکسته نستعلیق چلیپا، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: گالینگور، 85گ، اندازه: 11/5×21/5سم [ف: 37 - 156]