دیوان شوکت بخارائی

19. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 438-3/58 آغاز: پیرهن ما را حریر خاکساریهای ماست ×× خلعت سیما پی ما بی قراری‌های ماست / گشته شهرت مانع از خانه بیرون آمدن ×× چون نگین سنگ ره با نامداری‌های ماست؛ انجام: کی دلیل منزل جانا تواند شد تنت ×× آتش منزل کجا از سنگ راه آید برون / بس که سر تا پای من شد محو سرتا پای ×× همچو فانوسم زپیراهن نگاه آید برون غزلیات «ت» تا «ن»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوا، 95گ، 17 سطر، اندازه: 13×23/5سم [ف: 4 – 1898]