دیوان شمس اصفهانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/106 آغاز: حبذا طلعت آن مایه شادی و سرور ×× مجلس آرا چه ندیمان و فرح بخش چه حور؛ انجام: چهره اش زرد چه عاشق بصفا جون معشوق ×× وز دلش هست پدید آیت طوفان و تنور شعری که از وی نقل شده در لغز سماور است. از وی اشعار بیشتری هم در صفحات 763-767 آمده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی اصفهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 6ص (271، 763-767)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 348]