دیوان شکوهی

1. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3043 آغاز: ساقی زخم باده نما پر بسوی ما ×× زین بیش بهر باده مریز آبروی ما / آئیم مست روز الست بربکم ×× دردی کشان زکوری چشم عدوی ما؛ انجام: ای خدا دل دادگان را اندر این ره چاره چیست ×× آنکه باشد دربرش دل درجهان برگو که کیست / درسلاسل بسته دلها را بهر مو نیست نیست × گوهر [زران] دلبر آید یکدل اندرشهر نیست مجموعه غزلیات با تخلص «شکوهی» که احتمال دارد به «میرزا مهدی شکوهی مراغی»، تعلق داشته باشد و یک مخمس که در یک دفتر گردآوری شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 30گ، 8 سطر چلیپایی، اندازه: 10×16سم [ف مخ: 2 - 928]