دیوان شاهی سبزواری

27. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4094 آغاز: لبالبست ز خون جگر پیاله ما ×× دم نخست چنین شد مگر حواله ما / بر آستان تو شبها رود که مردم را ×× بدیده خواب نیاید ز آه و ناله ما / چو گل بوصف رخش جامه چاک شد شاهی ×× بهر کجا ورقی رفت از رساله ما؛ انجام: سیب زنخت که هست چون دستنبو ×× خواهم که همیشه بر سر دستم بو / من کام دل از لعل تو بر خواهم داشت ×× هر گه که گریبان تو در دستم بو خط: نستعلیق و نسخ خوش، کا: محمد امین حسینی، تا: ربیع الثانی 970ق، جا: مدینه منوره؛ مجدول، با سرلوح، کناره آن مصور با پیکره‌های مردمی و جانور و درخت و افزاره موسیقی و بسیار زیبا؛ تملک: ابی بکر ابن رستم ابن احمد شیروانی؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سبز، 23گ، 13 سطر (6×12)، اندازه: 12×21سم [ف: 13 - 3071]