دیوان شاهی سبزواری

25. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 525/3 آغاز: لبالبست ز خون جگر پیاله ما ×× دم نخستن چنین شد مگر حواله ما؛ انجام: قد چون سرو بوستان داری ×× روی چون آسمان داری / ای رخت در کمال زیبائی ×× خط و خالت جمال زیبائی. تمام شد دیوان شاه انوشیروان عادل المتخلص بشاهی در تاریخ اواخر شهر جمادی الثانی سنه 967 شامل: غزلیات،مخمسات، یک مثنوی کوتاه، مستزاد؛ خط: نستعلیق تحریری،بی‌کا،تا: 967ق؛ کاغذ: ختایی نخودی،جلد: مقوای روکش چرم ساغری مشکی، اندازه: 12/8×20/1سم [ف: 4 - 1143]