دیوان شاهی سبزواری

10. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2230 آغاز: برابر؛ انجام: رو خاک شو ره خدت شاهی ×× باشد که بپای بوس مردی برسی شامل غزلیات مردف، رباعیات است که در چند موضع افتادگی دارد و نام راقم و تاریخ تحریر عمدا محو شده، شاهجهان پادشاه هندوستان تأیید کرده که خط ملا سلطانعلی است؛ خط: نستعلیق، کا: ملا سلطانعلی، تا: قرن 10؛ با یک شمسه مذهب مرصع، اطراف شمسه عباراتی به خط اکبر و جهانگیر و شاه جهان پادشاهان هندوستان بدین شرح «بسم الله الرحمن الرحیم جلال الدین محمد اکبرشاه پادشاه غازی این دیوان شاهی عنایت حضرت پدر بزرگوار من بتاریخ سنه 20 جلوس مطابق سنه 1034 هجری در نور نهر کشمیر درآمد حرره نور الدین محمد جهانگیر بن اکبرشاه»، «بسم الله الرحمن الرحیم این دیوان شاهی که طراز صورتش از خامه ملاسلطان علیست بتاریخ بیست و پنجم ماه بهمن الهی مواف هشتم شهر جمادی الثانیه سنه 1037 هجری که روز جلوس مبارکست داخل کتابخانه این نیازمند درگاه الهی شد حرره شهاب الدین محمد شاهجهان پادشاه ابن جهانگیر بن اکبر پادشاه غازی»، «بتاریخ شهر جمادی الثانیه سنه 1165 در مشهد مقدس ابتیاع شد العبد الحقیر ... مهدی ابن محمد نصیر عفی عنهما»؛ نسخه توسط مقرب الخاقان آقا بهرام به سال 1282ق از کتابخانه اندرون داخل کتابخانه موزه سرکاری گذشته؛ مجدول، با یک سرلوح کتیبه‌ای شکل مذهب مرصع بسیار عالی؛ کاغذ: سمرقندی نخودی، جلد: مقوای ابره تیماج تریاکی، 74ص، 10 سطر، اندازه: 14/5×23سم [ف: 3 - 72]