دیوان شاه نعمت الله ولی

64. تهران؛ مؤسسه مطالعات اسلامی؛ شماره نسخه: 22/2 آغاز: بسم ... بیا ای مومن عاشق بگو صلوات پیغمبر؛ انجام: نعمت الله نشسته در کنجی ×× از همه برکنار می‌بینم گزیده اشعار شاه نعمت الله؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: حسین، تا: ذیقعده 1298ق؛ در 9 صفحه الحاقی اشعار متفرقه: آغاز: «من نیز بر نمونه عشاق روزگار ×× خود را بدو سپردم بی رنج و بی عنا»، انجام: «گرچه زبان عذر من لال شد از خجالتش ×× بر کرمش نوشته ام عذر گناه خویش را»؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج نرم سبز، 6گ (49پ-54ر)، 11 سطر دوستونی (7/5×15/5)، اندازه: 15/5×21سم [ف: - 19]