دیوان شاه نعمت الله ولی

60. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16145 آغاز: بسمله، خوش بگو ای یار بسم الله بگو ×× هر چه میجوئی ز بسم الله بجو؛ انجام: نه دی و نه فردا و نه صبح است و نه شام ×× ایمن شده عمرم زمه و هفته و سال (ص 9-230) خط: نستعلیق، کا: علی لنجانی، تا: 1281ق؛ مصدر است به شرح بیت اول مثنوی مولوی به نظم و نثر. آغاز: «نی را با واصلان کامل و کاملان مکمل که از خود و خلق فانی شده‌اند و بحق باقی گشته...». انجام: «در بقای او مثنوی فانی تمام ×× باقی و جاوید باشی و السلام» (ص 1-8). در انتهای نسخه مثنوی‌هایی از جمله «گنج العارفین» ضمیمه می‌باشد. آغاز: «بسمله، ای که داری لباس فقر بر ×× هیچ داری ز دل فقر خبر». انجام: «تو هم بردار گنج ایمرد آگاه ×× بعشق پیر معنی نعمة الله»، با قطعه‌ای درباره تاریخ تولد و وفات شاه نعمت الله در چهار بیت: «دانی چه کس است شاه نعمة الله ولی ×× شاهیست که هست قدوه اهل شهود / از بهر طواف روضة انور او ×× هستند ملایک و خلایق بسجود / از رحلت و از تولد آنحضرت ×× کردند سؤال اینچنین روی نمود / در هفتصد و سی و یک آمد بجهان ×× در هشتصد و سی و چهار رحلت فرمود». (ص 231-242)؛ واگذاری بنیاد مستضعفان در شهریور 1367؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج ماشی، 126گ، 15 سطر، اندازه: 15×20/6سم [ف: 17 - 252]