دیوان شاه طیب و فرزندش موحد

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 11362 آغاز: همه جا و از همه رو رخ اوست در تجلی ×× توبین که آن منزه به چه شکل‌ها بر آمد / ز بیان معنی او شده لال شاه طیب ×× نتوان بشرح گفتن که چه سان مصور آمد؛ انجام: دل و جان به دلدار و جانان رسید ×× از آن دم که بی بار و بی سر شدیم / نه آیم از مصور جدا طیبا ×× بهر صورتی که مصور شدیم مجموعه ی غزلیات قصاید و رباعیات آبدار و عرفانی به روش مذهبی اهل سنت که در بیشتر موارد با تخلص «طیب» و در مواردی هم با تخلص «موحد» سروده شده است. در پایان یکی از بخش‌ها از موحد با عنوان تمت قصائد (سلطان العارفین حضرت موحد بن اه طیب) تعبیر شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول زر، در بالای هر بخش و قطعه‌ای کتیبه نسبتا زیبا و نفیس لاجوردی و زر؛ جلد: تیماج زرشکی، 170گ، 14 سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 33/2 - 96]