دیوان شاکر بجنوردی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 8519-57/189 آغاز: ای غریبی که ز بیداد و جفای هرون چهارده سال به زندان جگرت شد پر خون مجموعه یادداشت‌های شاعری است با تخلص شاکر. او سی سال ساکن شهر بجنورد بوده و در این باره چنین سروده: «بگو سی سال شد در شهر بجنورد ×× به غربت شاکر محزون بسر برد». اغلب این یادداشت‌ها اشعاری است که شاکر در مدایح و مراثی اهل بیت علیهم السلام و سایر موضوعات سروده است. همچنین در آن قصیده مفصلی که شاعر درباره غدیر خم سروده به چشم می‌خورد. علاوه بر اشعار، مطالبی به نثر نیز در این دیوان در برخی مسایل فقهی درج شده است؛ خط: نسخ، کا: به خط شاعر، بی‌تا؛ 147گ، اندازه: 11×17سم [ف: 4 - 1892]